Şiir:68 (Abdullah NEFES)


68 Anılarına, gecikmiş olarak Çitlenbik ağaçlarının çatalında,ufku tarıyorduk Akıllı çocuklardık,uslu olmayan yüreklerimizdi O günler,ıslak yollarda kızlar güzeldi,uzaktı Bir soruya dönüşen hayat,durmadan durulmadan Karanlık kapılar önünde daraltırdı zamanı Kavruk kuyuları beklerdik tutmak için fırtınayı. Sorular yordam olup akardı,Sorgularda yol Vurulurduk kan duvarlarında,saydam köpükler olurduk Deşilen topraktık,kanatsız uçardık kalabalıklarla Dağları alırdık koynumuza,sevginin ve umudun dağlarını O günler alacakaranlıkta,güneşe aşk döşerdik Oralarda dinerdi ağrımız,sevda beslerdik. Büyük ağaçlara bakardık,kararmış çınarlarda Ulu gölgeler arardık,çatlamış yağız atlarla Bize kayalar söktüren alaz,nasıl yandı,nerde söndü Bilmiyorduk doğrusu,o eski çağlayanın suyunda Akan yolcular mıydık,hangi handa konaklayacaktık Hangi rüzgarla sarmaş dolaş,hangi ormanın kuytusunda. Beyzade sofralarında hiç olmadık,çünkü oralardan Gelecek bütün selleri durdurmak,bütün şimşekleri Ve ölü güvercinleri vişne dallarıyla kucaklamak Yeni bir oğul yaratmak için bütün kovanlardaydık O vakitler ya hiç uyumazdık ay ışığında yorgun Ya da kuşlarla kızlar kanat çırparlardı dünyamızda. Yakut yüklü gemilerin gencecik tayfalarıydık Yüksünmeden taşırdık kırların sarısıcak sancısını Varoşların bıçkın sümbüllerini toplardık tek tek Şebnem doluydu silahlar,kardelen kalplerde Öyle yakardık ateşleri,öyle tutardık meydanları Bir vardiyadan ötekine çiğdemle koşardık. İşgal ve umut,inanç ve karmaşa,sonra tel örgü Doruklar yanarken çıkardık suların kaynağından Sabit kalemle yazılmış mısralar olduk yarınlara Pusularda can olduk,odalarda sürgün,dağıldık Ama biz olduk alıcı kuşları okşarken tanrılar bile Birkaç yangın saç telinde,ateşle harla doğduk. Düşlüyorum şimdi bir kızın buğulu gözüyle Düşlerinin izi dudağında kalmış gençliğimizi Onmayan yaraları kanatıyorum durmadan Ne kadar çoktuk zındanlarda,üç ağaçlarda Yalnız,sıcak,özgür ve ölüme yetenekli Ve verdikçe bıkmadan veren,azla yetinen Ve merhaba dedirten,ülkenin arlı geleceğine. Şimdi onaylıyorum hepsini birer birer yeniden Yaşayıp yaşamadıklarımızı,çekip çekmediklerimizi Ve kimbilir nerede nasıl,çekip çekeceklerimizi. Abdullah Nefes Aralık 1999.Ank.